سید رضا امامی

سید رضا امامی

مفاخر و مشاهیر بجنورد
سید رضا امامی، فرزند سید حسن (۱۳۳۲-۱۳۰۲) در شهر بجنورد متولد شد. او نویسنده ای توانا بود و اشعاری با محتوای اجتماعی، سیاسی و طنز از وی باقی است. بر سنگ مزار او واقع در معصوم زاده بجنورد، این ابیات نوشته شده است:

این که خاک سیهش بالین است

زاده پاک رسل یاسین است

اسم او بود رضا، راضی از او گشت خدا

راه ارضای خدا، عاقبتش تأمین است

به ستم گشت شهید او به جوانی و بهار

چه توان کرد که چرخ و فلک آیین این است

بعد او گر نگری تا به ابد بر دل ما

به فراغش همه ماتم زده و غمگین است

صاحب آن همه گفتار امروز

سائل فاتحه و یاسین است

در این جا قسمتی از مقاله رضا امامی را که به مناسبت بعثت حضرت محمد(ص) نوشته شده است نقل می کنیم:

حضرت محمد(ص) در مدت کوتاهی با تمام مصائب و الم، توانست در زیر لوای «قولوا لا اله الاا… تفلحوا» حقایق معارف بشری را به سمع جهانیان برساند. اما طولی نکشید که آفتاب سعادت همگان در دل «تیره شب مرگ» فرو رفت. لازم بود که نور خورشید اسلام در صفحه رخسار ماه های دوازده گانه تجلی کند. این بود که اولاد او در چرخ فلک زندگی به کار افتادند، سر سلسله و سپهسالار بزرگ آنان علی(ع) و بعد از او، اولادش با تیرگی ها مبارزه کردند. ۱۱ تن از این بزرگواران به دست بدخواهان خلق، شربت شهادت نوشیدند، اما مدار گردش چرخ که از دوازده ماه تجاوز نمی بایست کرد، ناچار ماه دوازدهم را از نظر جنایت کاران مخفی کرد تا وقتی که مردم از تاریکی وحشت زا، از تلخی و تلخکامی دزدان غارت گر به شکوه آیند. اگر انتظار فرج او را داریم بیایید دست اتحاد و اتفاق به یکدیگر دهیم و با بی رحمی، جور و بیگانه پرستی مبارزه کنیم. تنها تشکیل مجالس و تزیین محافل دردی را دوا نمی کند. باید عملا دوستدار امام زمان(عج) بود و از او پیروی کرد.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *