میرزا سنگلاخ بجنوردی

میرزا سنگلاخ بجنوردی

میرزا سنگلاخ بجنوردی

میرزا سنگلاخ از رجال مشهور قرن سیزدهم بود. اصل او از خاندان قرائی قوچان ملقب به «سنگلاخ» بود فردی درویش مسلک و در عین حال بلند پرواز بود. در دوره طولانی زندگی خود که بیش از یک صد سال به درازا کشید، ازدواج نکرد و اغلب در گردش و سیاحت به سر برد.وی ۲۵ سال را در عثمانی و مصر گذراند و در محضر علی محمد پاشا و دیگر اعیان مصر و عثمانی محترم زندگی کرد. از محتوای مطالبی که در آثار خود ذکر کرده است به نظر می رسد که از ممالک آسیای میانه، افغانستان، هندوستان و آسیای صغیر دیدن کرده و با دانشمندان و هنرمندان آن دیار دیدار داشته است.وی در هر شهری از خطوط خود، آثاری از قطعات متعدد و کتیبه های معدود باقی گذاشته است که معروف ترین و مهم ترین آثار او یک قطعه سنگ مرمر ۳۰/۱ در ۷۰/۲ متری است که سطح آن تقریبا پوشیده از عبارات مختلف و متن اصلی آن یک «بسم ا… الرحمن الرحیم» به قلم یک دانگ کتیبه ای نستعلیق خوش و تمامی خطوط و نقوش آن برجسته است و بر آن «را قمه سنگلاخ خامه روان» نگاشته شده است.سنگلاخ به ظاهر مدت ۸ سال روی آن کار کرده است و این سنگ هم چنان در مزار «سید ابراهیم» تبریز بر دیوار نصب بود که میرزا سنگلاخ در گذشت و او را در مقابل همان سنگ در جوار مزار «سید ابراهیم» به خاک سپردند.تاریخ وفات وی را سال ۱۲۹۴ شمسی که سن او به ۱۲۰ سال رسیده بود ثبت کرده اند.«میرزا محمد خان قزوینی» در «وفیات معاصران» آورده است که: «او از شاعران، عارفان و خوشنویسان عهد بود به هر کس قطعه ای از خط خود می داد. این عمل را بزرگ ترین مرحمت در حق او می پنداشت و به هر خاکی قدم می گذاشته، بر آن منتی عظیم می نهاده است.» یکی از تألیفاتش تذکره خوشنویسان، امتحان الفضلاء است که در ۲ جلد با خط خوش و چاپ زیبا، سال ۱۲۹۱ در تبریز منتشر شده است. به قراری که خود میرزا یادآور است شاگردان بسیار در ایران و در هر دیار داشته که از او تعلیم گرفته اند.وی از میان انواع خطوط، به ویژه نستعلیق و شکسته را خوش و استوار می نوشت و خطوط را نیک می شناخت.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *